دایورت شدید،جمیعا!
حرف خورده و تهمت شنیده و دل چرکین آمدم خانه،با بغض قرآن باز کردم،می دانستم فقط خدا آرامم میکند:
"همانا کسانی که آن بهتان بزرگ را به میان آوردند،دسته ای از شما بودند،آن تهمت را برای خود شر متصور نکنید،بلکه آن برای شما خیر است،برای هر یک از آن ها عقاب گناهی است که مرتکب شده است،و آن کس از ایشان که بخش مهم آن را بر عهده گرفت،عذابی سخت خواهد داشت.
سوره ی نور آیه ی یازده."
کلمه کلمه ی آیه برایم مفهوم داشت، سرم را بالا گرفتم:
_دلم گرمه به بزرگیت مهربون . . .

+ نوشته شده در سه شنبه سوم دی ۱۳۹۲ ساعت 1:14 توسط اِشاوه
|
عنوان از یغما گلرویی فکر میکنم . . .